nakasalubong ko ang isa sa aking sensei habang papunta ako sa opis ng isa ko pang professor. una ko siyang nakita at napansin kong may kausap siya sa phone kaya naman naisip ko na magba-bow lang ako at ngingiti kapag nagkalapit na kami.

nang magkatapat na kami ay tamang-tamang natapos na rin ang kanyang phone call. kaya huminto at binati siya.

AKO: 　先生、こんにちは。Hi, Sensei.
PROF:　どうですか？Musta?
AKO:　元気です。Mabuti naman.
AKO:　先生、卒業する人のリストはまだ出てないですかね。Sensei, hindi pa lumalabas ang listahan ng gagraduate ano?
PROF:　え、まだですか？でも、もうわかっていますから。Ah, hindi pa ba? Pero siyempre alam na namin.
AKO: (nangiti at nagtatanong ang mukha)
PROF:　もちろん、OKですよ。Siyempre, ok ka na. (Ikaw pa?! Eh ang galing-galing mo! Ang sipag-sipag mo. Walang-wala sa iyo ang mga kaklase mo. Hindi ka dapat nag-aalala na.)

Yung last part ng conversation na naka-parenthesis ay hindi totoong nangyari. Hehehe. Feeling ko lang yan ang gusto niyang sabihin, o gusto kong marinig. Hahaha!!!

Por dat, mamartsa ako sa march 22. Iisipin ko na lang kung ano ang aking isusuot. =)

(nakahinga na ako ng malalim...)

(SALAMAT PO!)