It's Official!

ngayong umaga ang official na labas ng list of graduates. nagbukas ako ng laptop bandang alas-nuwebe. may bagong news sa website ng ritsumeikan, pwede nang ma-access ang official list. kinlik ko agad yun kasi ang sabi, pwede lang ma-access simula alas-diyes. e di naghintay ako. nagluto muna ako ng adobong manok na may gata. pagkatapos nun, ina-access ko ulit yung link. kailangang i-input ang student number at password. nung ginawa ko, hindi ko naman ma-access. ilang beses kong sinubukan pero ang lagi lumalabas e baka daw mali ang student number o password ko. pinakaba pa ako. naisip ko tuloy na error message ang lumalabas kapag hindi pasado. part ng pagiging polite ng mga hapon.

pumunta ako sa skul para hindi ako madistrak sa kalat sa bahay (hindi pa ako nagsisimulang mag-impake). inabutan ko ang taong nagsasabit ng announcement sa bulletin board. dahil nakakahiya namang hintayin ko kung ipapaskel na niya ang listahan ng graduates, pumasok muna ako sa computer room. pero hindi ako mapakali kaya lumabas din ako agad. at nasa bulletin board na nga ang mga student numbers. at salamat naman eh nandun ang student number ko. yehey! wala nang makakapigil sa pagmamartsa ko.

ang inyong lingkod,
diosa master diosa

nakasalubong ko ang isa sa aking sensei habang papunta ako sa opis ng isa ko pang professor. una ko siyang nakita at napansin kong may kausap siya sa phone kaya naman naisip ko na magba-bow lang ako at ngingiti kapag nagkalapit na kami.

nang magkatapat na kami ay tamang-tamang natapos na rin ang kanyang phone call. kaya huminto at binati siya.

AKO: 　先生、こんにちは。Hi, Sensei.
PROF:　どうですか？Musta?
AKO:　元気です。Mabuti naman.
AKO:　先生、卒業する人のリストはまだ出てないですかね。Sensei, hindi pa lumalabas ang listahan ng gagraduate ano?
PROF:　え、まだですか？でも、もうわかっていますから。Ah, hindi pa ba? Pero siyempre alam na namin.
AKO: (nangiti at nagtatanong ang mukha)
PROF:　もちろん、OKですよ。Siyempre, ok ka na. (Ikaw pa?! Eh ang galing-galing mo! Ang sipag-sipag mo. Walang-wala sa iyo ang mga kaklase mo. Hindi ka dapat nag-aalala na.)

Yung last part ng conversation na naka-parenthesis ay hindi totoong nangyari. Hehehe. Feeling ko lang yan ang gusto niyang sabihin, o gusto kong marinig. Hahaha!!!

Por dat, mamartsa ako sa march 22. Iisipin ko na lang kung ano ang aking isusuot. =)

(nakahinga na ako ng malalim...)

(SALAMAT PO!)

kapag wala nang klase, at mga kaibigan ay nasa ibang bansa na at nagpapakasaya, dapat ako din e kahit papaano gumagala. lalo na kung bakasyon na at sabado pa! parang doble bakasyon. pero ngayong sabado, kung may naghahanap sa akin, e madali akong makita dahil nandito lang naman ako sa isa sa paborito kong lugar sa aking paaralan, ang IT room.

halos isang buwan itong sarado at nagtiis na lang ako sa mas maliit na computer room kung saan meron lamang 10 computers at iisang computer lamang ang nakakabit sa printer. dito kasi sa main IT room (na ngayon ay new and improved!), may 34 na computer na lahat ay konektado sa dalawang sosyal na printer (na libre!).

hanggang kahapon ay hindi ito pwedeng gamitin. at ngayon imbes na maglakwatsa at gumastos, napag-isipan kong magtipid at kumita sa pamamagitan ng paggawa ng corpus project kaya naman nandito ako sa IT room.

laking gulat ko ng buksan ko ang pinto. walang tao. malinis ang kwarto. at higit sa lahat mas pinabongga pa ito. at dahil kahit papaano ay armado ako ng kamera (sa cp), eto po ang resulta ng pagiging excited ko sa isang room na ako lang ang tao...




grabe. nakakaexcite na makakita ng ganitong room. lahat yang computers gumagana. nakakabit sa internet at siyempre mabilis ang koneksyon. siguradong mamimiss ko ito.




at siyempre kailangan nandyan ang mukha ko. bongga ang fone ko, may timer! at sobrang dilaw ko pala. hehehe.